Fundamento teórico de internet

Protocolo de conmutación paquetes, TCP/IP

Internet permite conectar ordenadores de todo o             mundo independiantemente do sistema operativo que    utilicen e a subrede á que pertenzan. Para que isto sexa posible, é necesario dispoñer dun protocolo común e único, de forma que todos os ordenadores poden interpretar e entender correctamente a información que circula entre eles. O protocolo que utilizan os equipos conectados a internet é o protocolo TCP/IP
O protocolo TCP/IP ( Transmision control protocol / internet protocol) en realidade é un sistema de prtocolos, TCP, baséase en dividir en paquetes, na orixe, a información que se envia atraves da rede; estes paquetes viaxarán por diferentes camiños ata chegar ao seu destino e recompoñerse de novo. o segundo; IP, dirixe a información axeitadamente atraves de internet.

Que é un host

O termo host utilízase para referirse a un ordenador cuxa función é servir de punto de inicio e final das transferencias de datos a través de internet, é dicir, un ordenador que se encontra permanentemente conectado a internet e a traves do que acceden todos os que se encontran conectados a el.
Tamén, utilízase o remato host para referirse ao ordenador no que reside un sitio web.
Os usuarios que fan uso dos anfitrions poden á súa vez pedir os mesmos servizos a outras máquinas conectadas á rede. De forma xeral un anfitrión é todo equipo informático que posúe unha dirección IP e que se encontra interconectado cun ou máis equipos. Un host ou anfitrión é un ordenador que funciona como o punto de inicio e final das transferencias de datos. Comunmente descrito como o lugar onde reside un sitio web. Un anfitrión de Internet ten unha dirección de Internet única (dirección IP) e un nome de dominio único ou nome de anfitrión.
O termo host tamén se utiliza para referirse a unha compañía que ofrece servizos de aloxamento para sitios web.

Dirección IP

Cada ordenador conectado a internet ten unha dirección exclusiva que o distingue de calquera outro ordenador no mundo. Esta dirección está formada por catro numeros separados por puntos, cada uns dos cales pode tomar valores de 0 a 255.

En ocasiónes faise unha distinción entre a dirección IP publica e privada. A dirección IP publica é a que se utiliza para identificar o equipo en internet cando se navega, se descarga o correo ou se fai uso de calquera dos servizos que proporciona a rede.
A dirección IP privada é a que ten asignado o noso ordenador. Habitualmente estas direccións coinciden, non obstante o os casos o os que a conexión a internet se produce a traves dunha rede privada, usando un router a dirección IP pública poderá ser a do router e a privada sera a que identifica o ordenador na rede. 
Os ordenadores conéctanse entre si mediante as súas respectivas direccións IP. Non obstante, aos seres humanos énos máis cómodo utilizar outra notación máis doada de recordar, como os nomes de dominio; a tradución entre uns e outros resólvese mediante os servidores de nomes de dominio DNS, que á súa vez, facilita o traballo en caso de cambio de dirección IP, xa que abonda con actualizar a información no servidor DNS e o resto das persoas non se decatarán xa que seguirán accedendo polo nome de dominio.
Como descubrir a dirección de IP

Para coñecer a dirección de IP dun equipo conectado a internet que utiliza o sistema operativo windows débense realizar os seguintes pasos:

1: Facer clic sobre o boton iniciou
2: seleccionar as opcións todos os programas, accesorios e simbolo do sistema
3:escribir o comando ipconfig e pulsar intro

Mostrarase na pantalla a dirección Ip do equipo

O sistema de nomes de dominio, DNS

Inicialmente o número de ordenadores conectados a internet era limitado, polo que abondaba unha simple táboa para asociar cada equipo coa súa dirección IP. O numero de usuarios foi crecendo excepcionalmente, de modo que recordar as direccións IP de cada un do eles volveuse imposible.
Para solucionar este problema e facilitar o uso de internet aos usuarios asignáronse nomes aos ordenadores conectados á rede, de forma que resultase innecesario recordar as súas direccións IP. así, creouse o Sistema de Dominio (DNS) que permitía idenatificar los ordenadores mediante un sistema xerárquico de nomes sinxelos de recordar, e que indican a súa situación xeográfica ou o propósito ao que están destinados.
Por exemplo, o nome ficticio pitagoras.mat.iesmm.es, podería corresponder ao ordenador Pitágoras, do departamento de mátematicas (subdominio mat) do IES María Moliner (subdominio iesmm), pertencente ao dominio principal É, que significa España

Os servidores de nomes de dominio son ordenadores que teñen a función de relacionar o nome de dominio do ordenador do que se solicita información coa súa dirección IP e viceversa, a dirección IPco nome de dominio. Para iso, os servidores de nomes de dominio dispoñen de bases de datos ligadas entre si, coma se se tratase dunha base de datos única. 

Localizador uniforme de recursos (URL)

O URL é unha secuencia de carácteres que seguindo un formato estándar, identifica a cada un dos recursos (imágenes, documentos, videos) de internet, pola súa localización. en consecuancia, a dirección URL debe conter o nome de dominio do servidor no que se encontra albergado o recurso que se identifica.
Os localizadores uniformes de recursos foron unha innovación fundamental na historia da Internet. Foron usadas por primeira vez por Tim Berners-Lee en 1991, para permitir aos autores de documentos establecer hiperenlaces na World Wide Web. Dende 1994, nos estándares da Internet, o concepto de URL foi incorporado dentro do máis xeral de URI (uniform resource identifier, en español identificador uniforme de recurso), pero o termo URLaínda se utiliza amplamente. para que os usuarios que entren nela teñan unha boa visión para eles

Historia de internet.

Internet: unha rede de redes

Protocolo Http

Nunha primeira aproximación poderiamos dicir que internet é unha rede mundial de redes de ordenadores, que permite a estes comunicarse en forma directa compartindo información e servizos ao longo da maior parte do mundo.
Cada ordenador que forma parte dunha rede conectada a internet pode comunicarse con calquera outro, con tal de que este ultimo tamen pertenza a internet. Para que a comunicación sexa posible, é necesaria a existencia dun protocolo, que non é outra cousa que conxunto de convecions que determinan como se realizase o cambio de datos entre ordenadores ou programas.
Os protocolos usados por todas as redes que forman parte de internet chámanse abrebiadamente TCP/IP, siglas que corresponden ao protocolo de control de transmisión (Transmision Control Protocol) e ao protocolo de internet (Internet Protocol).


Novas posibilidades que ofrece internet.


As posibilidades que ofrece a rede de redes en relación coa comunicación e o intercambio de información son innumerables; cada día establécense novos sistemas e créanse novas ferramentas que facilitan a comunicación entre os usuarios de internet. Entre todas estas posibilidades, ademais das directamente relacionadas coa comunicación, cabe destacar algunhas outras de grande interesen diversos campos, como poden ser a medicina, a economia, ou a investigación:


- Internet nun enorme almacén de información, que se pode conseguir de xeito case intantánea. aínda que se fai necesario distinguir entre a información valida e veraz da que non o é.


- A rede hoxe en dia nun gran mercado. un espazo inmellorable para a actividade economica. A través de internet, podemos comprar e vender todo tipo de produtos.


-As culturas e sectores minoritarios teñen a oportunidade de utilizar a rede para a súa difusión. Unha das maiores vantaxes de como está construído internet é a oportunidade que ofrece á diversidade para crear o seu propio espazo, os seus canales de comunicación, os seus mecanismos de difusión e distribución da información.


- A posibilidade de que un equipo de médicos poida discutir en tempo real, a traves de internet, o diagnostico dun paciente en situación de risco e mesmo analizar os seus radiografias e dirixir unha operación a miles de kilometros de distancia.


-Os investigadores e entidades participantes no proxecto Xenoma Humano poden transferir as súas enormes bases de datos máis rapidamente sobre internet.


- Os astrónomos tamén poden compartir datos de telescopios localizados en diferentes partes do mundo.


Nacemento e evolución de internet


1966

Guerra fria

Durante a Guerra Fria, e baixo o control do departamento de Defensa dos EUA, comeza a desenvolverse o proxecto ARPANET. o seu objectivo era idear un sistema mediante o que, no hipotetico caso de ataque da UNIÓN DE REPÚBLICAS SOCIALISTAS SOVIÉTICAS, se puidese ter acceso á información militar dende calquera punto do país. a solución era unha rede composta de ordenadores na que todos os nodos tivesen a mesma importancia, de forma que a desaparición dun ou varios deles non afectase ao trafico entre outros.


1969
Semanas antes de que o ser humano chegase á lúa, conectáronse catro ordenadores creando a primeira rede ARPANET.


1972
Presentáronse publicamente os resultados obtidos. Incorporáronse máis ordenadores á rede ARPANET chegando a ser mais de 200 en 1981
As conexións ARPANET eran pagadas polo goberno de EUA e restrinxíronse a sitios militares, universidades e algunhas grandes compañias que financiaban proxectos de investigación ou proporcionaban servizos.
Os primeiros servizos que brindou a rede ARPANET foron o acceso a ordenadores remotos (telnet), a transferencia de arquivos e a impresión remota. Tamén apareceu o primeiro programa de correo electronico, que pronto se converteu nunha das aplicacións mais utilizadas.


1983
Establécese o protocolo TCP/IP como protocolo estandar que utilizarían todas as redes conectadas a ARPANET. Paralelamente, a parte militar de ARPANET forma unha rede independiente MILNET, reservando a primeira para fins de investigación.
Poderíase considerar este momento como o nacemento de internet. O número de ordenadores interconectados era 500.


1989

Tim Berners-lee

Desaparece ARPANET, pero xa se establecera unha malla mundial entre moitas institucións que crearan as súas propias redes que podian comunicarse entre si. O numero de ordenadores conectados superaba os 100.000
Tim Berners-lee, investigador do CERN desenvolve un sistema de comunicación baseado no hipertexto, coa intención de facilitar o fluxo de información entre os cientifícos. Créanse o protocolo http e o linguaxe html. Este sistema sería a orixe da World Wide Web.


1992
O crecemento do número de usuarios e o volume de información dispoñible facía difícil encontrar unha información concreta, sen dispoñer dun mapa ou sistema de organización desta. Así, apareceron os primeiros sistemas que permitían obter unha lista de direccións, como son Archie ou Gophers.


1993
Aparecen os primeiros navegadores web.

Buscador de internet

Dende ese momento e ata a data creouse infinidade de aplicacións que permiten enviar, recibir, clasificar e xestionar o correo electrónico, así como outras formas de intercambio de información sobradamente coñecidas, que fan que a sociedade actual a sociedade da información e comunicación.